Oz+ Rozdział 1 "Ten, którego wybrałam" (Crowlie) | tłumaczenie

Sala tronowa

Odwróciłam twarz w stronę Crowlie'go, a moje serce zaczęło szybciej bić.

Chloe: Crowlie, wybieram ciebie.

Crowlie: M-mnie...?

Wyglądał na zaskoczonego, Crowlie zamrugał wpatrując się we mnie.

Leonardo: Co? Nie ma mowy! Dlaczego nie wybrałaś mnie?!

Crowlie: Zostałem wybrany...?

Heartmann: Czy to źle Crowlie?

Crowlie: Och, nie, jestem po prostu... trochę zaskoczony...

Choć na początku zdawał się kompletnie w to nie dowierzać, szybko się uśmiechnął i stanął przede mną.

Crowlie: Chloe dziękuję, że mnie wybrałaś!

Wpatrywał się prosto we mnie oczami pełnymi radości i nerwowości.

Czuję nadchodzące zakłopotanie, gdy jego oczy tak...

Oz: Serio? Wybrałaś Stracha na wróble?
Wesley: Tch, nie mogę w to uwierzyć...
Toto: Hał...?

Solomon uniósł się lekko w powietrze i wydał z siebie głośne oświadczenie.

Solomon: A zatem decyzja została podjęta! Crowlie został ukochanym Chloe!

O-och... Wybierając Crowlie'go znaczy, że on jest teraz moim chłopakiem, racja...? Ale czy to naprawdę... naprawdę w porządku wybrać go jako chłopaka?

Podnosząc mój niepokój, Crowlie uśmiechnął się do mnie delikatnie.

Crowlie: Nie musisz się przejmować. Upewnię się, że nie pożałujesz, że mnie wybrałaś.

Jego słowa spływały z pewnością,a jego oczy były czyste jak za dnia.

Jego oczy są rzeczywiście bardzo... bardzo poważne...

Wesley: Na prawdę? Nie pozwolisz jej żałować, że ciebie wybrała?

Wesley mruknął, wygląda na to, że nie jest zadowolony.

Wesley: Jesteś strasznie pewny siebie jak na Stracha na wróble.
Crowlie: Już nie jestem strachem na wróble. Jestem człowiekiem oraz władcą Szmaragdowego Miasta.

Och, to prawda! Oz zostawił mu Szmaragdowe Miasto!

Zdarzyło się to wiele lat temu, więc dlatego o tym zapomniałam.

Oz: Powiedz, pamiętam to. Nie mogę sobie wyobrazić, dlaczego wybrałem na króla stracha na wróble...
Leonardo: Odchodzę!
Crowlie: Dlaczego?!
Leonardo: Ponieważ nie zostałem wybrany!
Wesley: Zgadzam się, zrób to! Nie znam Chloe więc jestem w gorszej sytuacji. To nie jest sprawiedliwe.
Crowlie: Oczywiście, że nie jesteś jej obeznany!
Heartmann: Teraz odkładając na bok to, jak bardzo nienawidzimy Czarnoksiężnika z Zachodu...
Wesley: Nie odkładaj tego na bok!
Heartmann: Ja naprawdę uważam, że powinniśmy przemyśleć tę decyzję.
Crowlie: Ty też Heartmann'ie...?!
Heartmann: Cóż, to wszystko stało się tak nagle, więc nie sądzę aby Chloe miała wystarczająco dużo czasu na zastanowienie się.
Oz: Tego właśnie oczekuję od kogoś tak życzliwego jak ty. Dobrze, załóżmy, że to zakończymy.

Czekaj, co? Co się dzieje?!

Leonardo odepchnął Crowlie'go i przysunął  swoją twarz do mojej.

Leonardo: Chloe, jestem całkowicie poważny! Kocham cię!

Leonardo otoczył mnie ramionami.

Chloe: Aachhh!
Wesley: Z drogi Lwie!

Wesley kopnął Leonardo.

Wesley: Jestem naprawdę miły dla kobiet, w których się zakochałem.

Wesley powiedział to uśmiechając się głupawo.

Czy to to on ma na myśli...? On jest trochę przerażający...

Heartmann: Przepadnij złoczyńco! Chloe, myślę, że powinnaś naprawdę wszystko dobrze przemyśleć przed ponownym wyborem.

Heartmann odepchnął Wesley'a na bok i stanął przede mną.

Oz: Z drogi! Co powiesz na randkę na moim balonie na gorące powietrze Chloe?

Tym razem to Oz pchnął Heartmanna na bok i zaoferował mi swoją dłoń. Następnie wszyscy zaczęli się nawzajem popychać, a potem cała piątka mnie otoczyła.

Crowlie: Chloe nie możesz cofnąć swojego wyboru! Zaufaj mi, temu którego wybrałaś!
Leonardo: Chloe kocham cię!

Co powinnam zrobić? Och, pomóż mi Toto! 

Próbowałem go poprosić o pomoc, ale Toto był pozytywnie zafascynowany unoszącym się Salomonem, próbując podskoczyć do niego, nie zwracając na mnie uwagi. Norton nie mogąć już dłużej czekać bezczynnie zwrócił się do Solomona.

Norton: Lordzie Solomonie, co powinniśmy teraz zrobić?

Nie wyglądając na zaniepokojonego, Solomon spojrzał na mnie z uśmiechem.

Solomon: W rzeczy samej... Chloe, co chcesz zrobić? Czy chciałabyś jednak podjąć bardziej przemyślaną decyzję?

Zostaję przy swojej decyzji. / Przemyślę to. / To naprawdę nie ma dla mnie znaczenia.

Co powinnam zrobić?

Ta piątka patrzyła na mnie. W chwli gdy oczy Crowlie'go spotkały się zmoimi przypomniałam sobie co mi powiedział.

Powiedział, że sprawi, że nie będę żałować, że go wybrałam...

W chwili gdy zobaczyłam jego czyste oczy gdy to powiedział, poczułam coś, naprawdę.

Zaufam tym oczom, tym pełnym ufności słowom...!

Chloe: Zostanę przy mojej decyzji.

Solomon: Jesteś pewna?

Chloe: Tak. Chcę zaufać Crowlie'mu.

Crowlie: Dziękuję ci, Chloe!

Heartmann: Jeśli to jest woja decyzja, już jest wszystko ustalone.

Z małym uśmiechem Heartmann poklepał Crowlie'go po ramieniu.

Leonardo: Decyzja podjęta, huh. Gratuluję Crowlie.

Leonardo był na tyle miły, że również się uśmiechnął, ale Oz i Czarnoksiężnik z Zachodu mieli widoczne rozczarowanie na twarzach.

Oz: Chloe powinnaś naprawdę to przemyśleć.

Chloe: Ale...

Crowlie: Chloe podjęła już swoją decyzję.  Nie musisz na to narzekać.

Wesley: Hmph...!

Norton: Niestety... Wygląda na to, że decyzja została podjęta.

Solomon delikatnie się uśmiechnął.

Solomon: Nie zamierzałem zaakceptować zmiany, nawet gdybyś ponownie to przemyślała.

Chloe: Hm? Co masz na myśli?

Solomon: Nie otrzymamy odpowiedzi, która zadowoli wszystkich, bez względu na to, ile razy zmienisz zdanie. Jednak chciałem po prostu potwierdzić to, co czujesz. Chloe.

Chloe: Co ja czuję?

Solomon: Pomyślałem, że to może zadziałać, jeśli masz choć odrobinę uczuć do Crowlie'go.

Chloe: P-przepraszam?!

Norton: To trochę złowrogie, nie sądzisz Lordzie Solomonie?

Solomon: Cóż, zostawmy to tak, jak jest.

Czuję, że on unika problemu...

Solomon: Aby uczcić fakt, że do nas wróciłaś, urządzimy bal tej nocy.

Chloe: Bal?

Leonardo: Takie rzeczy lubię słyszeć! Nie mogę się tego doczekać!

Heartmann: Potrafisz tańczyć Leonardo? Nie potrafisz jeszcze używać do tego ludzkiego ciała.

Leonardo: Pokarzę ci jak wspaniale odnajduję się na parkiecie z tymi dwoma nogami.Tylko nie upadnij gdy zobaczysz, jak dobrze potrafię się ruszać!

Wesley: Hmph, to nonsens. Taniec jest dla tępych i głupich.

Norton: Wszyscy tutaj wezmą udział.

Wesley: Chyba sobie żartujesz...

Chloe: Bal? Och, nie mogę się tego doczekać!

Crowlie: Chloe czy będziesz w stanie zatańczyć na balu?

Nie jestem najlepsza w tańcu... / Chciałabym abyś przejął inicjatywę. / Minęło trochę czasu odkąd ostatnio tańczyłam.

Chloe: Minęło trochę czasu odkąd ostatnio tańczyłam... Nie miałam zbyt wielu okazji.

Crowlie: Poprowadzę cię, więc nie musisz się martwić.

Chloe: Dziękuję!

Heartmann: Nie masz się czym martwić jeśli Crowlie przejmie prowadzenie.

Leonardo: Crowlie czy mogę wam przkodzić w tańcu?

Crowlie: Pomyślę o tym.

Oz: Uważaj młoda damo. Ktoś prawdopodobnie spróbuje zabrać cię siłą.

Wszystkie oczy zwróciły się na Wesley'a.

Wesley: To brzmi interesująco.

Wszyscy spojrzeli na Wesley'a tylko z wesołym uśmiechem.

Solomon: Powinnaś zacząć się już przygotowywać Chloe.

Och, przecież nie pójdę na bal w tych ubraniach!

Oczywiście nie przywiozłem ze sobą żadnych ładnych sukienek.

Co powinnam teraz zrobić?

Solomon: Czy coś się stało?

Chloe: Cóż... Nie przypuszczałam, że zorganizujecie bal więc nie przyniosłam ze sobą żadnej sukienki.

Oz: Co, ta trójka, która przyszła po ciebie nie powiedziała ci o tym?

Crowlie: Też nie wiedzieliśmy o tym balu.

Leonardo: To tylko sukienka. Zajmiemy się tym.

Heartmann: W jaki sposób?

Leonardo: Istnieje wiele sklepów sprzedających sukienki, czyż nie?

Heartmann: Zapomniałeś, że to ma być jedno z większych wydarzeń w całym Oz?

Crowlie: Znalezienie sukienki, która pasowałaby dla tej piękności, było by teraz całkiem niezłym zadaniem...

Leonardo: Musimy ją zdobyć bez względu na to, jakie to będzie ciężkie! Nie możemy pozwolić Chloe się zawstydzić!

Heartmann: Słuszna uwaga! Spójrzmy!

Crowlie: Chloe proszę daj nam czas. Znajdziemy ci sukienkę bez żadnych problemów.

Oni są tacy mili!

Solomon: Wszyscy zaczekajcie chwilę. Czy wiesz, że w tym pałacu mamy dosyć duża garderobę?

Crowlie: Co...?

Heartmann: Och, racja!

Chloe: Dużą garderobę?

Solomon: W rzeczy samej, niemożliwie, ogromnie wielką.

Leonardo: Czy macie tam również sukienki?

Solomon: Mamy wiele pięknych sukienek wykonanych przez największych mistrzów krawiectwa, wybierzesz tą, która ci się spodoba.

Chloe: Dziękuję!

Oz: Chłopaki są na prawdę głupi. Dlaczego pałac miałby nie mieć garderoby?

Wesley: Panikują nawet nie wiedząc o tym... Naprawdę. Głupcy.

Crowlie: Guh...!

Leonardo: W porządku, a kto jest geniuszem, który powiedział, że zamierzamy szukać sukienki?!

Heartmann: To byłeś ty Leonardo!

Leonardo: Ja?!

Crowlie: Tak, ty! Czy ty nie masz wstydu...?

Chloe: Cóż, wszyscy tylko próbowaliście mi pomóc. Jestem bardzo szczęśliwa z tego powodu.

Leonardo: Cóż... Tak, ale...

Crowlie: Powinienem był pomyśleć o tym bardzie na spokojnie...

Heartmann: Kiedy myślałem, że mogę ci pomóc, po prostu to powiedziałem i... Haha!

Crowlie i reszta popatrzyli na siebie i wybuchnęli śmiechem.

Dziękuję wszystkim. Och, to sprowadziło mnie  z powrotem...

Wesley: Tch... Co za nuda.

Norton: Cóż, pozwól więc, że w takim razie pokażę ci garderobę.

Leonardo: Czy możemy także pójść?

Chloe: Huh? Po co?

Crowlie: Może ci się przydać pomoc przy wyborze sukienki.

Leonardo: I też chcę zobaczyć pałacową garderobę.

Solomon: Być może powinienem to ponownie rozważyć. Garderoba, jak wiecie jest pokojem. Jest nieprawdopodobnie wielka, prawie jak labirynt.

Chloe: Czy ona naprawdę jest taka wielka?

Solomon: W rzeczy samej. Pogłoski mówią, że niektórzy którzy zawędrowali do garderoby. Nigdy nie wrócili.

Crowlie: C-co?! Naprawdę?!

Leonardo: Whoa! Naprawdę? Wygląda na to, że wybieranie stroju wymaga dużej odwagi.

Oz: Masz zimne stopy?

Leonardo: Jakbym chciał! Ty wiesz kim ja jestem? Jestem odważnym lewem!

Norton: Mój, Lordzie Solomonie...

Chloe: Huh...?

Norton: Garderoba jest rzeczywiście dość duża. Jednak nikt nigdy nie zaginął w środku.

Chloe: Czyli to nie była prawda?!

Spojrzałam na Solomona widząc, że on chichocze.

Norton: Jako wielki i potężny czarodziej, jakim jest, ma szczególne poczucie humoru... i sprawia mu radość odgrywanie na innych swoich sztuczek.

Myślę, że już to zauważyłam...

Jednak nie mogłam tego powstrzymać. Prawdopodobnie to z powodu jego beztroskiego uśmiechu i czystych oczu.

Norton: Cóż, wyobrażam sobie, że to oznaka jego wielkości.

Norton musi naprawdę lubić Solomona. Lub raczej szanuje go.

Heartmann: Crowlie, Leonardo, prawdopodobnie powinniśmy tu zostać.
Leonardo: Nie idziesz Heartmannie?
Heartmann: Chloe idzie do garderoby przymierzyć swoją sukienkę. To niegrzeczne stać przy kobiecie, gdy ona się przebiera.
Crowlie: Och dobra uwaga... Nie pomyślałem zbyt bardzo.
Leonardo: Naprawdę? Do licha. Ludzie zapewne cierpią.
Crowlie: Cóż, zaczekamy tutaj.
Chloe: Zaraz wrócę, przebiorę się.
Norton: Cóż, ruszajmy.
Wesley: Czekaj minutę!

Wesley nas zatrzymał.

Norton: Potrzebujesz czegoś?
Wesley: Nie podoba mi się to... Coś nie jest tu w porządku.
Norton: Nie jest w porządku?
Wesley: Mówię o tobie Nortonie.

Wesley wskazał na Nortona.

Wesley: Jesteś Czarnoksiężnikiem z Północy, ale jesteś tu zachowując się jak sługa Solomona! Co ty knujesz?
Norton: Mój, mój... Nie jesteś świadom? Obaj możemy być czarnoksiężnikami, ale moja magiczna moc jest niczym w porównaniu z mocą Lorda Solomona.
Wesley: Cóż nie mogę się również zgodzić z tym, że będziesz z nią sam na sam!
Crowlie: Więc kto powinien być tym, który zabierze Chloe do garderoby?
Wesley: Nie mnie pytaj.
Solomon: Co powiecie na to aby to Chloe zadecydowała?
Chloe: To znowu zależy ode mnie?
Solomon: Wybierz kogo uważasz, że możesz mu najbardziej ufać. Kto to będzie?

Norton. / Crowlie. / Solomon.

Mogę ufać Crowlie'mu, Heartmannowi i Leonardo. A jeśli miałabym wybrać jednego z nich, to chyba powinien być to Crowlie. A skoro wybieram mojego chłopaka każdy powinien się z tym zgodzić.

Chloe: W porządku. Crowlie czy mógłbyś pójść ze mną?

Crowlie: Co, j-ja?!

Oz: Crowlie wiesz gdzie jest garderoba? Och, tak.. On nie wie.

Chwila, co ja robię...?

Solomon: Niestety. Zabiorę cię tam. Czy to w porządku?

Chloe: Och, proszę zrób to.

Nikt nie powinien narzekać, jeśli Solomon pójdzie ze mną. Uff...

Norton: Czy to w porządku Wesley?

Wesley: ... Tak, pewnie.

Crowlie: Z niecierpliwością czekam, aby zobaczyć w jakiej sukience powrócisz.

Heartmann: Kiedy wróci będzie wyglądać absolutnie oszołamiająco. Jestem pewien.

Leonardo: Jeszcze piękniejsza niż teraz, łał!

Chłopcy wywierają na mnie presję... Ale nie mogę uwierzyć, że zaraz założę sukienkę i pójdę na bal! To jak spełnienie marzeń! Oto jestem w Oz, świecie snów. I właśnie dlatego tak bardzo kocham Oz!

Kiedy zaczęłam wychodzić z sali tronowej wraz z Solomonem, Toto wybiegł za nami.

W porządku, Toto pójdzie z nami.

Odwróciłem się i zobaczyłem Crowlie'go, jego oczy były tak jasne, patrzyły prosto na mnie.